Back in Bangkok

Niet geheel volgens plan ben ik eergisteren, na tien dagen in Cambodja weer lekker 'thuis' gekomen in Bangkok. Cambodja was leuk, maar het is niet mijn lievelingsland. Op de eerste dag in Phnom Penh kwam ik een meisje tegen dat ik al eerder had ontmoet, Karima. Dat was erg gezellig, ook omdat Marita pas de volgende dag zou komen. Marita had in Laos twee meisjes ontmoet met wie ze naar Cambodja zou komen, Eva en Nicolette, dus toen zij aankwamen hebben we drie dagen in Phnom Penh doorgebracht. Een dag later kwam er nog iemand die we allemaal kenden dus het was een ware Pai-reunie. In PP hebben we veel gefeest, zoals op de foto's is te zien, maar we zijn ook een dag naar de Killing Fields geweest. Dat was niet zo'n party. Het is het terrein waar de Rode Khmer duizenden mensen hebben vermoord. We hebben daarna het hoofdkantoor van de toenmalige veiligheidsdienst bezocht, wat eigenlijk een gevangenis was waar mensen werden gemarteld. Erg naar allemaal, vooral als je je bedenkt dat het nog maar 30 jaar geleden is gebeurd. Een beetje vreemd om nu weer over het strand te beginnen, maar dat was wel de plek waar we daarna heen zijn gegaan: Sihanoukville. De busreis was fantastisch (zie de foto's). We hebben twee uur in de file gestaan met een local bus, maar iedereen was gewoon uit de bus en af en toe ging je weer eens naar binnen, ging ie een stukje rijden. Soms was je dan nog buiten en moest je achter de bus aan. Haha het was erg grappig. Sihanoukville was niet zo fantastisch. Een beetje rare (om niet te zeggen aso) toeristen, ook grote groepen toeristen en heeeeeeeeeeeeel veel kinderen die allerlei dingen willen verkopen. Ze rennen naar je toe (met 6 tegelijk) en ze willen dat je je laat harsen, pedicure laat doen, manicure, armbandjes moet je kopen en sarongs. Vreselijk. Laaaaaadyyyyy you buy bracelet, Lady??? Cheapcheap price for yoouuuu madame. You buy tomooorrrooowwww laaaadyyyy?? AAAAAAAAAAAAAAH. Maar het duiken was wel fantastisch. Marita heeft haar eerste duik gedaan. Was erg leuk. De laatste dag kwam Baris (iemand uit Pai en tevens Phnom Penh) met het idee mee te gaan met een BoozeCruise naar een verlaten eiland. Dat leek ons wel wat (we hadden toch niks te doen). Jammer dat de boot nogal onstabiel was en iedereen nat werd. En dat het allemaal aso's waren. En dat het begon te regen. En dat het bleef regenen. Maargoed. Het was een avontuur en eigenlijk wel grappig
Na Sihanoukville zijn we naar Siem Reap vertrokken. Daar zijn de tempels van o.a. Angkor te bewonderen. Erg oud en erg mooi. We zijn uiteraard naar de Angkor Wat geweest, we hebben de Bayon gezien en nog een tempel in Angkor Thom en de volgende dag zijn we naar Ta Phrom geweest (waar de jungle overheen is gegroeid) en wilden we naar de zonsondergang bij Angkor Wat kijken. We waren echter een beetje vroeg klaar bij Ta Phrom dus gingen we nog wat drinken met onze tuktuk-driver Rata. Hij kon supergoed engels en was HILARISCH. Zo hilarisch en gezellig dat we opeens te laat waren voor de zonsondergang.. haha. Je rijdt daar dus met je gehuurde tuktuk-met-driver door die omgeving. Een soort heeeeel groot park met tempels. En apen. En zwijnen. En mensen die gewoon liggen te chillen. En koeien. Twee koeien sprongen over een muurtje en renden de straat over vlak voor onze tuktuk. En toen we nog dichterbij waren kwam er nog een koe recht op onze tuktuk afgerend. Wij alledrie (Nicolette en Baris hadden ons al verlaten) super hard schreeuwen en die tuktukdriver ging ons heel hard uitlachen en toen sloeg iemand heel droog die rennende koe met een rieten takje op zijn hoorfd en toen ging ie gewoon de andere kant op. Hmm. Je had erbij moeten zijn. Siem Reap was een stad waar je niet langer dan 4 minuten ongestoord over straat kan lopen. Of je een tuktuk wil, of je wil eten, of je een motorbike wil, of je wil drinken, of je nutteloze souvenirs wil. AAAAAAAAH. haha.. We zijn naar een echte local discotheek geweest. Erg grappig, maar na 15 minuten hadden we het wel weer gezien..
Op 1 juli zou marita naar Bkk (=bangkok) gaan en eva naar koh chang. Ik wilde naar Battambang en Kratie gaan, maar ik kreeg ontstoken amandelen. De mensen in de pharmacies wilden mij listerine geven (?). Right. Ze konden geen engels. Toen kreeg ik opeens heeeeeel veel heimwee naar mijn eigen pharmacy in Bangkok. En ik had eingelijk ook geen zin om in mijn eentje ziek te zijn in Cambodja. Vooral omdat ik Cambodja niet geweldig vond. Dus toen besloot ik mee te gaan naar Bkk. De busreis was bizar. Ons was beloofd dat wel werden opgehaald in een bus die ons naar een tankstation op de highway bracht waar de VIPbus (=een coach, weetjewel zo'n schoolreisjesbus) op ons stond te wachten en die zou ons in 4 uur over de highway naar de grens brengen en dan moesten we de grens over lopen en dan in een nieuwe Thaise bus (die overigens GEWELDIG zijn: meestal Roze met allerlei sciencefiction wezens erop gegraffitied, goeie airco, veel beenruimte. GEWELDIG) en die zou ons naar Bkk brengen. Nou. We werden opgehaald door een local bus zonder bagage ruimte. Wij waren gelukkig de eersten dus we konden een plek kiezen en onze backpacks konden op de achterste bank. De bus ging steeds meer mensen oppikken (allemaal met backpacks natuurlijk) en op een gegeven moment bleek dat er meer tickets waren verkocht dan er plek was. Uiteraard konden 30 backpacks niet op de achterbank dus werd het gangpad gebruikt met als resultaat dat niemand kon lopen (behalve OVER de backpacks en banken heen). Natuurlijk was er geen tankstation met VIPbus en de highway was een zandweg die ongeveer 1,5 meter boven de rest van het land uitstak. Het duurde natuurlijk geen 4 uur maar 6. Geen beenruimte. Geen airco. Haha wat een grap. Het had wel wat. Maar het was wel jammer dat ik koorts had door mijn amandelen dus ik was de hele tijd een beetje aan het spacen. Ook omdat ik niet kon eten dus het was allemaal nogal vaag. Gelukkig was de rest van de belofte (grens overlopen en in een geweldige thaise bus stappen) wel waar. En toen beseften Marita en ik dat wij van thailand houden (heeeel erg veeeel) om de volgende redenen:
- ze hebben geweldige bussen
- ze hebben fantastische wegen
- bhumi is tof
- roze taxi's
- veel gezellige gele kleuren
- iedereen kan engels
- de pharmacy op Ram Buttri kan engels (en Nederlands! Tot ziens, dank je wel, doei!) en ze heeft verstand van medicijnen (handig)
- mensen zeggen geen laaaaaadyyyyyyyyyyyyy of madaaaammmmmmmmmmmmme tegen je
- als je geen tuktuk nodig hebt, smeren ze je er ook geen aan
- iedereen is vrolijk
- ze maken pad thai

zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dit waren wel de voornaamste.
Goed, ik Bkk dus meteen naar de lievelingspharmacy gegaan, antibiotica gekregen en pijnstillers een een keelspuitdingetje (never mind) en toen was ik gelukkig. De andere activiteiten die Marita en ik de afgelopen drie dagen hebben ondernomen zijn:
-winkelen
-massage en manicure genomen
-pakket naar huis gestuurd (i.v.m. aankopen en de grootte van mijn backpack).
Hier een foto van mij tijdens het shoppen op Khao San (let u op de tas, vooral jij Mam):

Nou dat was het zo'n beetje. Haha.. Super. Fijn om weer thuis te zijn
Marita gaat morgen naar huis, ik ga overmorgen naar Ayutthaya en daarna Kanchanaburi en dan naar het noorden om naar Laos te gaan.

Ik heb de komende twee weken weer een telefoonnummer: 0066807198781 dit is inclusief alle voorvoegsels die jullie vanuit Nederland moeten gebruiken dus feel free

Ik ga nu weer op pad!

xx